Computerbesturing, ja of nee? |
 |
| Nog maar enkele jaren terug was computerbesturing op
een hobbytelescoop alleen voorbehouden aan gevorderde amateurs die
hiervoor veel geld moesten neertellen. Maar de benodigde electronica is
steeds goedkoper geworden en je ziet nu ook kleine kijkers voor starters
met computerbesturing. Het gaat dan om een betrekkelijk lichte
azimutale montering die dankzij de computerbesturing de sterrenhemel
tijdens het waarnemen kan volgen en -- mits de kijker goed op de
sterrenhemel is geijkt -- in staat is om duizenden objecten automatisch
in beeld te zetten.
Om de azimutale kijker met computerbesturing op de
sterrenhemel te ijken, moet hij zeer nauwkeurig op twee heldere sterren
met bekende positie worden gericht, die uit een lijst met ongeveer
honderd sterren kunnen worden gekozen. Voor wie het lastig vindt om
zelfs die sterren te vinden, zijn er modellen met een GPS-ontvanger die
aan de computerbesturing doorgeeft waar op aarde de kijker staat en hoe
laat het is. De kijker richt zich dan zelf grofweg op de
kandidaat-ijksterren en de waarnemer hoeft dan alleen nog maar de
sterren precies in beeld te zetten. Voor wie niet te veel tijd wil verliezen met het zoeken
van lichtzwakke nevels is computerbesturing een handig hulpmiddel. Ook
maakt computerbesturing het makkelijker om naar nevelachtige objecten
te kijken vanuit de stad, waar storend stadslicht het opzoeken steeds
lastiger maakt. Maar computerbesturing op een kleine lenzenkijker,
waarmee vooral naar de maan en de planeten wordt gekeken, is eigenlijk
een beetje overdreven. En je leert de sterrenhemel niet echt goed kennen
als je altijd op de computer vertrouwt. Voor fanatieke
'deepsky'-waarnemers is juist het opzoeken van lichtzwakke nevels een
deel van de sport. Daarbij een computer gebruiken, vinden zij eigenlijk
valsspelen. Maar ook voor de veel door hen gebruikte Dobsonkijkers
zijn tegenwoordig elektronische hulpmiddelen beschikbaar die
helpen met het richten van de kijker. Een 20 cm Schmidt-Cassegraintelescoop op
|
