Veel onderhoud vraagt
een amateur-telescoop niet. De buis en de opstelling kunnen van tijd
tot tijd eens worden afgestoft, maar de bewegende delen hebben er echt
geen behoefte aan om regelmatig met de oliespuit te worden bewerkt.
Maar hoe zit het met de optiek? Een spiegel of objectief wordt bij
intensief gebruik in de buitenlucht op de lange duur vuil. En dan doet
zich de vraag voor: wat doen we daar aan?
Welnu, schoonmaken is mogelijk. Maar het is verstandig om dat alleen te
doen als het echt noodzakelijk is. Het beste is in het algemeen om er
gewoon af te blijven. Vervuiling is zoveel mogelijk te voorkomen door
de optiek wanneer hij niet gebruikt wordt goed af te dekken en droog te
houden, en bij gebruik de spiegel of het objectief nooit aan te raken.
De 5-meter spiegel van de Hale-telescoop
op Palomar Mountain krijgt een flinke beurt. Nadat de oude
aluminiumlaag is weggehaald, wordt de spiegel gewassen met
natuursponzen en een zeepoplossing. >
Tijdens gebruik zal er zich op den duur toch stof en vuil op
verzamelen, maar ook dan is het goed te bedenken dat een vuile spiegel
beter is dan een slecht schoongemaakte. Wanneer we 's nachts met een
zaklantaarn in een telescoop naar binnen schijnen, lijkt iedere spiegel
of lens vuil. Onderdruk dan de eventueel opkomende neiging om te gaan
schoonmaken. Een beetje stof op de optiek geeft geen merkbare
verstrooiing of lichtverlies. Veel meer lichtverstrooiing ontstaat in
de atmosfeer en vooral in ons oog. En een schoonmaakbeurt brengt het
risico mee van krassen op de spiegellaag of de lenscoating, die
blijvend zijn en veel schadelijker dan wat stof.
Eerste maatregelen
Wanneer de telescoop niet wordt gebruikt moeten alle openingen (ook de
oculairhouder) worden afgesloten met passende deksels, of desnoods met
plastic zakken. Als we een spiegeltelescoop opbergen in een stand
waarbij de beide spiegels verticaal of iets voorover staan kan er
minder stof op terechtkomen. Maar wanneer we de telescoop binnenbrengen
na een nachtje waarnemen is hij koud en mogelijk vochtig. Dek de optiek
al buiten af om te voorkomen dat hij binnenshuis beslaat. Is de optiek
al beslagen, veeg hem dan niet droog met een doek maar laat de
telescoop op temperatuur komen en geef het vocht gelegenheid om te
verdampen. Gebruik eventueel een elektrische haarföhn op een lage
stand om de zaak ‘droog te stoken’ en sluit de openingen pas af als al
het vocht verdwenen is.
De spiegel gaat in bad
Wanneer de hoofdspiegel van een reflectortelescoop uiteindelijk zo vuil
is geworden dat een schoonmaakbeurt echt nodig is, zal hij uit de
kijker moeten worden gehaald. We beginnen met het verwijderen van het
losse stof dat er op ligt. Daarvoor gebruiken we een zacht kameelharen
kwastje, zoals dat in fotozaken verkrijgbaar is. De haren moeten hun
natuurlijke uiteinde hebben, dus niet zijn afgesneden. Borstel heel
licht zonder druk, langzaam en zachtjes, over het oppervlak, en tik het
kwastje na elke veeg af. Na gebruik bewaren we het stofvrij in een
plastic zak. Er zijn ook busjes met samengeperste lucht of stikstof te
koop voor het schoonblazen van optiek, maar zorg dat er geen vloeistof
uit spettert op de spiegel (even schudden, een tijdje laten staan en
rechtop houden bij het blazen). 
Om het vastzittende vuil te verwijderen zullen we de spiegel een
wasbeurt moeten geven. In de normale amateur-praktijk zal dat maar
zelden, na vele jaren, nodig zijn. Dichtbij zee kan dit door het zout
in de lucht eerder het geval zijn. (De spiegels van de grote
professionele telescopen, die vrijwel elke nacht in gebruik zijn,
worden gewoonlijk eens per jaar schoongemaakt.)
< Een 30 cm spiegel
wordt gewassen in de gootsteen:
linksboven: afspoelen met kraanwater;
rechtsboven: zo nodig heel licht afnemen met steriele watten in lauw
water met een paar druppels afwasmiddel;
linksonder: naspoelen met kraanwater en daarna met gedestilleerd water;
rechtsonder: op zijn kant op een handdoek laten drogen.
Het wassen gaat het handigst in de gootsteen. Maak de gootsteen goed
schoon, spoel hem uit, leg een handdoek op de bodem en leg daar de
spiegel op. Laat een paar minuten lang het kraanwater op
kamertemperatuur over de spiegel lopen, zodat er zoveel mogelijk vuil
afgespoeld wordt. Draai de kraan dicht en spoel goed na met
gedestilleerd of gedemineraliseerd water. Dit voorkomt het ontstaan van
droogvlekken. We kunnen het water uit de fles over de spiegel gieten,
of (zuiniger) een schone plantenspuit gebruiken. Zet de spiegel
vervolgens op zijn kant op een tweede handdoek en laat hem drogen.
Grote druppels kunnen worden opgezogen met de punt van een papieren
zakdoekje. Wanneer de spiegel er nu aardig schoon uitziet, is de
wasklus geklaard. En wel zonder het oppervlak aan te raken!
Is de spiegel nog duidelijk vuil, dan doen we de gootsteen halfvol met
lauw water waarin een paar druppels afwasmiddel zoals Dreft zijn
gemengd. Hierin wordt de spiegel, weer op zijn handdoek liggend,
ondergedompeld. Na een minuut of tien weken nemen we een flinke prop
steriele katoenen watten en strijken daarmee, nog steeds onder water,
in rechte banen zonder druk over het oppervlak. Niet poetsen, laat
hooguit het gewicht van de watten zelf op de spiegel rusten. Ga in een
achterover draaiende beweging over het oppervlak zodat steeds een nieuw
stuk van de watten wordt gebruikt. Neem vaak een nieuwe prop watten en
werk het hele oppervlak af. Herhaal dit zo nodig nog een keer dwars op
de eerste richting.
Laat de gootsteen leeglopen en spoel een paar minuten na met lauw
kraanwater. Om droogvlekken te voorkomen spoelen we als laatste weer na
met gedestilleerd water. Ten slotte gaat de spiegel weer op zijn kant
om te drogen.
De vangspiegel van een Newton wordt zelden zo vuil dat een wasbeurt
nodig is, die overigens op dezelfde manier kan gebeuren. Meestal is het
voldoende om het losse stof weg te vegen of te blazen.
De Schmidt-Cassegrain
Bij dit telescooptype is het vooral de correctorlens aan de voorkant,
die op den duur vuil kan worden. De hoofdspiegel zit veilig binnenin de
buis en wordt zelden noemenswaard vuil. De buitenkant van de
correctorlens kan worden schoongemaakt zonder hem te demonteren. Eerst
ontdoen we hem van het losse stof, op dezelfde manier als bij een
spiegel. Daarna maken we het oppervlak schoon met een
reinigingsvloeistof, die we zelf kunnen maken door twee of drie delen
gedestilleerd water te mengen met één deel zuivere
isopropyl-alcohol en een heel klein druppeltje afwasmiddel. Als alcohol
is ook zuivere methylalcohol (methanol) geschikt. Doe wat vloeistof op
een prop watten en neem hiermee zonder druk het lensoppervlak af.
Ververs de watten meermalen. Ga tot de rand van de lens, maar laat geen
vloeistof tussen de rand en de vatting lopen. Herhaal de behandeling
met alleen gedestilleerd water, en laat de lens in verticale stand
drogen.
Op den duur kan zich ook op de binnenkant van de correctorplaat een
aanslag vormen. Het is in het algemeen niet aan te raden om de
correctorlens te demonteren om ook de binnenkant schoon te maken,
tenzij men weet wat men doet en systematisch te werk gaat. De goede
werking van de telescoop kan anders in het gedrang komen. Maar als het
werkelijk nodig is kan het wel, zoals wordt vermeld in de handleiding
van de Celestron C8 en zoals ook een aantal jaren geleden al eens door
Georg Comello in Zenit is beschreven (zie Zenit, mei 1995, blz. 229).
Markeer nauwkeurig met viltstift de stand van de corrector en de kurken
steunen en demonteer de ring en de schroeven systematisch, zodat alles
weer in de originele stand teruggezet kan worden. Hanteer de
correctorlens aan de houder van de secundaire spiegel, en demonteer
deze laatste nimmer.
Beperk het eventueel schoonmaken van de nu ook toegankelijke
hoofdspiegel tot blazen of het kameelharen kwastje, en demonteer de
spiegel in geen geval.
Het refractorobjectief
Ook bij een refractorobjectief zal het vuil zich in hoofdzaak op het
voorste lensoppervlak afzetten. Schoonmaken gaat op dezelfde manier als
bij de correctielens van een Schmidt-Cassegrain. Hier moet nog meer
worden gewaarschuwd tegen het zonder voldoende deskundigheid demonteren
van het objectief om ook de andere lensvlakken te kunnen bereiken. Het
probleem is, dat alles na de wasbeurt weer op precies dezelfde manier
in elkaar moet worden gezet. Als het toch moet gebeuren, geef dan met
potlood op de zijkant van de lensdelen hun onderlinge stand en de stand
in de vatting aan, zodat ze straks weer gemonteerd kunnen worden in de
originele positie, en ook zonder dat ze onderling zijn verdraaid. Let
ook op eventuele afstandstukjes tussen de lensdelen. Gedemonteerde
lensdelen kunnen net als een spiegel onder water in de gootsteen worden
gewassen.
Oculairs
Van oculairs wordt vooral de ooglens op den duur vuil. Met schone
watjes met wat reinigingsvloeistof is die gemakkelijk schoon te maken.
Laat geen vloeistof tussen lens en vatting komen en veeg het lensje met
een nieuw watje af voordat het droog is. 'Spoel na' door op het lensje
te ademen en veeg het zonder druk met een watje weer droog.
Schroef een oculair niet uit elkaar, binnenin kan normaal gesproken
geen vuil komen. Ook op de veldlens zal hoogstens wat los stof en vuil
terechtkomen, dat met het kwastje of door blazen verwijderd wordt. Berg
oculairs stofvrij op in een gesloten doosje wanneer ze niet gebruikt
worden.
Een nieuwe aluminiumlaag
Onder normale omstandigheden gaat de aluminiumlaag van een spiegel vele
jaren mee. Bovendien wordt bij de meeste amateur-spiegels deze laag
afgedekt met een beschermende kwartscoating, waardoor de duurzaamheid
nog verder toeneemt. (Bij de grote professionele spiegeltelescopen is
dit laatste niet mogelijk, zodat deze vaker opnieuw moeten worden
gealuminiseerd. Aluminium vormt aan de lucht zelf in korte tijd een dun
laagje aluminiumoxide, dat ook al een zekere bescherming biedt.)
De kwartslaag beschermt de spiegel en is harder dan de aluminiumlaag
zelf. Toch kan de noodzaak zich ooit voordoen dat de spiegellaag moet
worden vernieuwd. De oude laag wordt dan chemisch verwijderd, waarna de
spiegel wordt schoongemaakt en in hoogvacuüm opnieuw een laagje
aluminium wordt opgedampt van circa honderd nanometer dikte. In
dezelfde procesgang wordt daarna over het aluminium kwarts opgedampt,
meestal in de vorm van silicium monoxide, dat spontaan aan de lucht in
enkele dagen wordt omgezet in siliciumdioxide ofwel kwarts. De optimale
dikte van de kwartslaag is een halve golflengte in het geelgroen. De
reflectie van het licht aan de overgang van lucht naar kwarts versterkt
dan de reflectie van het aluminium.
Bij de Stichting 'De Koepel' kunnen spiegels tot een diameter van 205
mm worden gealuminiseerd en gecoat met een kwartslaag. Ook kan de oude
laag worden verwijderd.
Ten slotte
Als de optiek voor de schoonmaakbeurt gedemonteerd is, moet natuurlijk
alles weer zorgvuldig in dezelfde stand in elkaar worden gezet. Daarna
moet de telescoop weer worden gecollimeerd, zodat hij weer optimaal
functioneert. De methodiek voor dit uitlijnen is afhankelijk van het
soort telescoop. Een laatste kritische test is altijd het bekijken van
een heldere ster middenin het gezichtsveld bij een sterke vergroting,
waarbij het buigingsschijfje mooi rond moet zijn, en symmetrisch
omgeven door een buigingsringetje. Althans, als alles in orde is en de
atmosfeer ook meewerkt. Dan kan de telescoop er weer heel wat
waarneemavonden en -nachten tegen.
Website ontwikkeling: Edwin Mathlener
© 2004-2011 Stichting 'De Koepel' en
Stichting Universum
|