Zenit in september 2006
 Bij de voorplaat: Gosses Bluff (midden onder) behoort tot de grootste inslagkraters op aarde. Hij bevindt zich ongeveer 200 kilometer ten westen van Alice Springs, in het noorden van Australië. Door de droge omstandigheden in het gebied is de krater goed bewaard gebleven. Daarom is het centrale deel ook nu, 142 miljoen jaar na de inslag, nog goed herkenbaar. En zelfs de buitenrand, die een middellijn van 22 kilometer heeft, is nog niet helemaal uitgevlakt. Op (bewerkte) satellietbeelden als deze zijn wel vaker ringvormige structuren te zien, maar in lang niet alle gevallen blijkt het om inslagkraters te gaan. (Opname gebaseerd op gegevens die op 11 oktober 2003 met de ASTER-radiometer van de Terra-satelliet zijn verzameld. (Foto: Jesse Allen/NASA) |
400 De Kepler-missie: zoeken naar 'aardes' bij andere sterren
Gibor Basri
Al sinds het moment dat Galilei door zijn telescoop zag dat sommige hemellichamen andere 'werelden' zijn, vragen mensen zich af hoe talrijk die werelden zijn en of er misschien ook leven is. Toen Mars slechts een zeer ijle atmosfeer van kooldioxide bleek te hebben, vervloog de hoop op leven elders in ons zonnestelsel echter. Deze hoop is weliswaar weer enigszins aangewakkerd door de ontdekking van 'extremofiele' organismen op aarde, maar de aandacht van astrobiologen is nu toch vooral gericht op andere sterren. Dat is met name te danken aan de ontdekking van de eerste exoplaneten (planeten die om andere sterren draaien), nu iets meer dan een decennium geleden.
404 Het is rond en het...
Kees Floor en Eddy Echternach
Tussen de duinen van de Grote Zandzee in de Egyptische woestijn liggen omvangrijke velden met een mysterieus soort woestijnglas. Dergelijke geelgroene silicaat-glassplinters wijzen gewoonlijk op een inslag van een grote meteoriet in het woestijnzand. Maar een inslagkrater die zo'n gebeurtenis markeert, werd nooit gevonden. Totdat onderzoekers van Boston University begin dit jaar bekendmaakten dat ze zo'n krater hadden opgespoord -- op satellietbeelden welteverstaan. Geologen hebben zo hun twijfels...
408 Kraters op het randje
Marko Pekkola
In de herfst van 2004 werd de ontdekking van het grootste inslagkraterveld op aarde bekendgemaakt. Het betreft een sensationeel gebied van 4500 vierkante kilometer in de Egyptische Sahara-woestijn. Inmiddels is er een tweede kraterveld bij gekomen: in Beieren. Maar niet alles is wat het lijkt...
428 Hα-waarnemingen met een minikijker
Ron Baart en Peter Pulles
Zonnewaarnemingen door amateurs beperken zich vaak tot de fotosfeer. De waarneming van de chromosfeer in Hα-licht was traditioneel voorbehouden aan amateurs met een wat beter gevulde beurs. Met de introductie van de Personal Solar Telescope (PST) door het Amerikaanse bedrijf Coronado is het waarnemen van de chromosfeer in Hα-licht binnen het bereik van de meeste amateurs gekomen. In dit artikel worden enkele van de mogelijkheden van deze kijker besproken.
Verder in dit nummer
412 STJ's: fotonontleding in vier dimensies
419 Hoe uniek zijn Hollandse wolkenluchten?
422 Korte berichten, met o.m.
- Govert Schillings Observatie
- Kosmic Relief
- Kijk op Hubble
- Huygens' radio 'zag' ijsklompen op Titan
- Russen gaan opnieuw naar Mars
433 Amateurs actief: PST-resultaten en lichtende nachtwolkren
438 Het weer in juni 2006
442 Sterrenhemel
444 Agenda